Jak dobrać imię dla dziecka według numerologii: co faktycznie się liczy, czego ta metoda nie obiecuje i jaka kolejność decyzji ma sens.
Imię nie zmienia losu i żadna liczba tego nie obiecuje. Numerologia może natomiast pokazać coś użytecznego: jak imię ustawia się wobec daty urodzenia dziecka i czy wzmacnia to, co w niej już jest, czy tworzy przeciwwagę. To realna informacja do decyzji, którą i tak podejmujecie sami.
Trzy liczby z pełnego imienia i nazwiska, nie jedna.
Liczba przeznaczenia ze wszystkich liter: kierunek, w którym rzecz idzie. Rozbieram ją w tekście o liczbie przeznaczenia i drodze życia.
Liczba duszy z samogłosek: wewnętrzna potrzeba. Opis w tekście o liczbie duszy.
Liczba osobowości ze spółgłosek: to, co ludzie widzą, zanim poznają człowieka.
Do tego liczba, której nie wybieracie: droga życia z daty urodzenia. Ona jest już ustalona i to wobec niej ustawia się imię. Metoda liczenia jest w tekście o tym, jak obliczyć drogę życia, a tabela liter w tekście o tym, jak liczyć ręcznie.
Przy doborze imienia staje się przed jedną decyzją i warto ją nazwać wprost.
Wzmocnienie. Imię o tej samej liczbie co droga życia pogłębia temat, który dziecko ma w dacie. Dziecko z drogą 3 i imieniem o liczbie 3 będzie wyraziste w ekspresji i mocniej odczuje jej cień, czyli rozproszenie.
Przeciwwaga. Imię o innej liczbie daje drugi biegun. Dziecko z drogą 5, czyli ruch i zmiana, i imieniem o liczbie 4, czyli porządek, dostaje w portrecie kotwicę.
Sam częściej proponuję przeciwwagę, bo portret bez napięcia jest trudniejszy w życiu niż portret z napięciem. Ale to moja praktyka, nie reguła, i mówię o tym rodzicom wprost.
Pięciu rzeczy i warto je usłyszeć przed, nie po.
Nie gwarantuje cech charakteru. Imię o liczbie 8 nie zrobi z dziecka osoby przedsiębiorczej.
Nie chroni przed niczym. Nie ma imienia, które zabezpiecza.
Nie przewiduje przyszłości dziecka. Numerologia nie podaje prognoz, co rozpisuję w tekście o tym, czy numerologia działa.
Nie wskazuje jednego właściwego imienia. Daje najwyżej porównanie kilku, które i tak rozważacie.
Nie unieważnia tego, co naprawdę kształtuje dziecko: domu, relacji i tego, jak się do niego mówi.
Trzy rzeczy, które widzę u rodziców i które odradzam.
Nie wybierałbym imienia wbrew sobie, tylko z powodu liczby. Imię, którego nie lubicie, będziecie wypowiadać kilkadziesiąt razy dziennie przez dwadzieścia lat. To waży więcej niż każda wibracja.
Nie szukałbym imienia dającego liczbę mistrzowską. To bardzo częste życzenie i oparte na nieporozumieniu. Jedenastka i dwudziestka dwójka nie są awansem, tylko wyższym napięciem i wyższą ceną. Opisuję to w tekście o liczbach mistrzowskich, a pytanie o najmocniejszą wibrację w tekście o najsilniejszej liczbie.
Nie obciążałbym dziecka etykietą. Dziecko, któremu od urodzenia powtarza się, że jest wyjątkowe z powodu liczby, dostaje oczekiwanie, nie wsparcie.
Odwrotnie niż w internecie.
Krok pierwszy: wypiszcie imiona, które naprawdę Wam się podobają i które brzmią dobrze z Waszym nazwiskiem. Zwykle zostaje od trzech do siedmiu.
Krok drugi: sprawdźcie rzeczy praktyczne. Zdrobnienia, brzmienie z nazwiskiem, inicjały, jak imię wygląda w innych językach, czy nie jest w rodzinie obciążone.
Krok trzeci: dopiero teraz policzcie tę krótką listę i zestawcie z drogą życia dziecka. Jeśli data urodzenia jeszcze nie jest znana, policzcie imiona i wróćcie do zestawienia po narodzinach.
Krok czwarty: wybierzcie sami. Liczby mają zawęzić listę, nie podjąć decyzję.
Drugie imię liczy się razem z pierwszym, jeśli wpisujecie oba do aktu urodzenia. To znaczy, że drugie imię zmienia wynik całości.
Praktycznie daje to pewną swobodę: jeśli pierwsze imię jest już ustalone i chcecie dołożyć przeciwwagę, drugie imię jest na to miejscem.
Z zastrzeżeniem: jeśli dziecko nigdy nie będzie używać drugiego imienia, jego wpływ na codzienne życie jest umowny. Liczę je, bo jest w dokumencie, i mówię rodzicom, że to element formalny.
Rodzice przychodzą zwykle z listą trzech do pięciu imion. Liczymy każde w trzech wariantach: samo imię, imię z nazwiskiem, imię z drugim imieniem i nazwiskiem.
Potem zestawiamy wyniki z datą urodzenia, jeśli jest znana, i rozmawiamy o tym, co każde z tych imion wzmacnia, a czemu daje przeciwwagę. Na końcu rodzice wybierają sami i tak powinno być.
Czego nie robię: nie podaję jednego imienia jako właściwego i nie odradzam imienia, które rodzice kochają. Tę usługę prowadzę jako nadawanie imion wzmacniających, a szerszy kontekst wpływu imienia opisałem w tekstach o imieniu w numerologii i o numerologii imienia.
Autor: Tomasz Buniek
Może zawęzić listę imion, które już rozważacie, pokazując, jak każde ustawia się wobec daty urodzenia dziecka. Nie wskazuje jednego właściwego imienia i nie gwarantuje żadnych cech charakteru.
Oba podejścia są spójne. Wzmocnienie pogłębia temat z daty razem z jego cieniem, przeciwwaga daje drugi biegun. Sam częściej proponuję przeciwwagę, bo portret bez napięcia bywa trudniejszy w życiu.
Nie. Liczby mistrzowskie nie są awansem, a wyższym napięciem i wyższą ceną. Wybieranie imienia po to, żeby dziecko je miało, opiera się na nieporozumieniu.
Tak, jeśli wpisujecie je do aktu urodzenia, bo liczy się całość. Jeśli dziecko nigdy go nie używa, wpływ na codzienne życie jest umowny, a element pozostaje formalny.
To, czy imię Wam się podoba, czy dobrze brzmi z nazwiskiem i jak wyglądają jego zdrobnienia. Będziecie je wypowiadać kilkadziesiąt razy dziennie przez lata, i to waży więcej niż każda wibracja.
Wszystkie teksty: blog.