Tarot od czego zacząć: jaka talia, ile kart na start, co ćwiczyć w pierwszym miesiącu i jakich skrótów unikać. Konkretny plan, nie lista książek.
Zacznij od jednej talii, 22 Wielkich Arkanów i jednej karty dziennie przez miesiąc. Nie od kompletu 78 kart, nie od Celtyckiego Krzyża i nie od trzech podręczników naraz. Pierwszy miesiąc ma zbudować Twój własny słownik skojarzeń, a nie zapas definicji do powtórzenia.
Jedną talię. Najlepiej Rider-Waite albo jedną z jej licznych wersji graficznych, bo wszystkie opracowania i kursy odwołują się do tego systemu obrazów.
Talie autorskie o pięknej grafice kuszą, ale utrudniają start. Jeśli karta nie ma czytelnej sceny, tylko abstrakcyjny wzór, nie masz z czego czytać. Porównanie systemów opisałam w tekście o wyborze między Rider-Waite a Marsylskim.
Nie kupuj drugiej talii, dopóki nie przerobisz pierwszej. Trzy talie na półce w pierwszym miesiącu to trzy niedokończone początki.
Wyjmij Wielkie Arkana i odłóż resztę do pudełka. Rozłóż 22 karty na podłodze w kolejności od Głupca do Świata i po prostu popatrz.
Potem przejdź po nich i przy każdej zapisz jedno zdanie: co widzisz na obrazku i jakie uczucie to w Tobie budzi. Bez zaglądania do książeczki. Te zdania są warte więcej niż cudze definicje, bo to Twoje skojarzenia będą pracować przy odczycie.
Dopiero po tym ćwiczeniu zajrzyj do opisu znaczeń i zobacz, co się pokrywa, a co nie. Rozbieżności są ciekawsze od zgodności.
Rano wyciągasz jedną kartę i zapisujesz jedno zdanie o tym, czego się po dniu spodziewasz. Wieczorem dopisujesz jedno zdanie o tym, co się wydarzyło. Nic więcej, żadnych rozbudowanych analiz.
To ćwiczenie wygląda na banalne i jest najskuteczniejszą rzeczą, jaką znam. Po miesiącu masz trzydzieści par zdań i widzisz, jak konkretne karty zachowują się w Twoim życiu. Sama prowadziłam taki zeszyt przez pierwszy rok.
Teraz dochodzi pytanie. Najprostszy użyteczny układ to trzy karty: sytuacja, przeszkoda, kierunek.
Pytanie musi dotyczyć Ciebie i Twojego ruchu. "Co blokuje mój projekt" działa. "Czy on do mnie wróci" nie działa, bo odpowiedź leży w cudzej głowie. Rozpisałam to w tekście o formułowaniu pytań, a listę pytań do odpuszczenia w tekście o pytaniach, których nie zadawać.
Na tym etapie ćwicz jedną rzecz: streszczenie rozkładu jednym zdaniem bez nazw kart. Jeśli zdanie się nie składa, czytasz karty osobno zamiast łączyć je w historię. Metodę rozkładam w tekście o tym, jak czytać karty tarota.
Dopiero teraz wyjmij z pudełka resztę talii. Nie po to, żeby uczyć się 56 kart, tylko po to, żeby poznać cztery żywioły.
Numer karty też niesie sens: as to początek, dziesiątka to domknięcie, piątki to kryzys w środku drogi. Mając żywioł i numer, odczytasz większość Małych Arkanów bez wkuwania. Szczegóły w tekście o znaczeniu Małych Arkanów.
Świeca, kadzidło, chusta pod karty, pukanie w talię. Nic z tego nie wpływa na trafność odczytu. Wpływa na Ciebie: porządkuje czas, oddziela sesję od reszty dnia i daje chwilę na domknięcie pytania.
Rób to, co pomaga Ci się skupić, i odpuść to, co jest tylko dekoracją. Rozbieram te zwyczaje po kolei w tekście o rytuałach przy tarocie, a kwestię czyszczenia talii w tekście o tym, jak oczyścić karty tarota.
Wtedy, gdy sprawa dotyczy Ciebie na tyle mocno, że nie potrafisz przeczytać własnego rozkładu uczciwie. To nie jest brak umiejętności, tylko brak dystansu, i zdarza się każdemu, kto pracuje z kartami. Rozwijam to w tekście o tym, czy można stawiać tarota sobie samemu.
Jeśli chcesz zobaczyć, jak prowadzi się odczyt, opisałam to w tekście o przebiegu sesji. Na konkretne pytanie możesz zamówić jedno pytanie do tarota, na szerszy obraz pełny rozkład.
Autor: Konstancja Soummakie
Rider-Waite albo jej graficzna wersja. Wszystkie kursy i opracowania opisują ten system, więc każda książka i każdy artykuł będą pasować do Twoich kart. Talie autorskie zostaw na później.
To popularny zwyczaj, nie zasada. Nie ma żadnego powodu, żeby kupiona samodzielnie talia działała gorzej. Jeśli czekasz na prezent, czekasz zamiast ćwiczyć.
Jedna albo trzy. Jedna na pytanie zamknięte i na codzienne ćwiczenie, trzy na sytuację z przeszkodą i kierunkiem. Pięć kart dołóż po kilku tygodniach.
Pomocniczo tak, ale nie na pierwszym miejscu. Najpierw zapisz własne skojarzenia z obrazkami, dopiero potem porównaj z opisem. Odwrotna kolejność daje wiedzę, której nie da się użyć przy rozkładzie.
Gdy masz za sobą kilkadziesiąt własnych rozkładów i potrafisz powiedzieć, czego z kart nie odczytasz. Ta druga umiejętność jest ważniejsza od pierwszej.
Wszystkie teksty: blog.